zondag 28 juli 2013

2013-07-28 10:55 Algenbloei, Vlokken weg.






  • Weer     : Zonnig-licht bewolkt  /  ZW Wind 4 bft / Regen = 15 mm (27-07-13)  1011 hpa.       
  • Duikers : Dean, Ted, Axel
  • Doel     : Zichtmeting / Trainen
  • Duur    : 60 minuten.
  • Lucht temp  : 22,0 Celsius
  • Water temp : 6,2 Celsius minimum.
  • Vis       : Scholen jonge vis in de warme troebele laag, 1 paling, Watervlooien komen weer. 
  • Planten : weinig planten te zien in de troebele laag  
  • Thermocline op 4 meter en  7-8 meter diepte.
  • Zicht
    ·  Dutchi op 3 mtr =  1,0 meter. 
    ·  Secchi op 3 mtr =  1,0 meter.
    ·  Dutchi op 6 mtr =  5,0 meter.
    ·  Secchi op 6 mtr =  6,0 meter.
    ·  Secchi verticaal = 1,0 meter.
    Zie het log voor de details.

    Opmerkingen:
    Het doel is dit keer eenvoudig. Camera expres niet meegenomen, want we gaan even wat procedures trainen en daarna een zichtmeting doen. De melklaag zit er weer stevig in en eigenlijk vind ik het op zich wel grappig. Gisteren heeft het flink geregend.
    De vlokjes Anabaena zijn nu of niet zichtbaar of ze zijn weg, maar ik zie ze niet meer.
    Ik ben benieuwd of het Kranswier hierdoor qua groei wordt beinvloed.
    Krap een meter zicht en op ongeveer vier meter gaat dan het doek een stukje open en zo verder tot het weer kraakhelder en koud is. Op de grens van de melklaag zie ik wel meer watervlooien dus ik hoop dat met een twee weken de boel weer een beetje open trekt qua zicht. Thermoclines zijn zeer goed te voelen. We zwemmen richting het rad en en gaan daar onze oefeningen doen. Op 7-8 meter is het qua temperatuur net lekker.
    Dit keer letten we niet echt op het onderwaterleven, behalve hier en daar een duiker ontwijken.
    Na de procedures zwemmen we richting het Paviljoen. De aangroei laat op het 6 meter punt wel heel makkelijk los. Hier zit ook de grenslaag. We stijgen daarna twee meter en floep..weg zicht. Heerlijk voor een keertje...een zichtmeting binnen 1 minuut, want na 1 meter uitrollen is het al klaar. Toch nog even een opstijging maken en eigenwijze ik, gooi het plan een beetje omdat ik niet heel goed heb op zitten letten tijdens het bespreken. Ted wilde namelijk opstijgen van 12 meter en dan op 6 meter een boei schieten. Eigenwijze ik, die z'n lamp van de koude niet kan stilhouden en trilt als een rietje,wil graag boei schieten. Wat handgebaren verder schieten Dean en ik de boei. We stijgen op en op 6 meter laat Ted ook zijn boei op. Drie boeien later en drie meter ondieper zie ik nog maar net het glinsteren van Ted's stage en het masker van Dean. Het is mooi geweest en we stijgen op. 
    Procedures gingen best goed afgezien van een paar kleine dingetjes, maar ja daar train je zo nu en dan eens voor. 
    Nog even een verticale meting met de grote Secchi schijf en ik hoef  niet ver uit te zwemmen aan de oppervlakte om een meting te doen. Het blijkt ook maar 1 meter aan te geven.
    Als ik bijvoorbeeld horizontaal twaalf meter zicht heb, dan moet ik 50 meter uit zwemmen anders raakt de schijf de bodem al op bijv zes meter diepte.



  • woensdag 24 juli 2013

    2013-07-23 20:11 Jan en Iva plaatsen kwadrant.



  • Weer    : Zonnig  /  NO Wind 4 bft / Regen = 0 mm /  1017 hpa.       
  • Duikers : Dean, Iva, Jan, Axel
  • Doel     : Nieuw kwadrant / Zichtmeting / kijkje ZW ponton
  • Duur    : 71 minuten.
  • Lucht temp  : 24,0 Celsius
  • Water temp : 6,2 Celsius minimum.
  • Vis       : 1 grote baars, scholen jonge vis, Watervlooien alleen direct om ZW ponton op een diepte van 7 mtr. Buiten een geschatte straal van 10 meter...niks meer. Heel veel jonge poelslakjes. 
  • Planten : Fonteinkruid, darmwier op zijn retour.  
  • Thermocline op 3 mtr 6-7 meter en 8-9 mtr diepte.
  • Zicht
    ·  Dutchi op 3 mtr =  2,0 meter. 
    ·  Secchi op 3 mtr =  2,5 meter.
    ·  Dutchi op 6 mtr =  5,0 meter.
    ·  Secchi op 6 mtr =  6,0 meter.
    ·  Secchi verticaal = -- meter.
    Zie het log voor de details.
    Zie alle foto's van deze duik.


    Opmerkingen: Iva en Jan's project binnen Project Baseline is het plaatsen en monitoren van een kwadrant ( een afgebakende vierkante meter in dit geval). Ze gaan kijken wat er binnen dit gebiedje gebeurt gedurende de seizoenen. Jan had zijn betonijzer samengeboden met tierapjes, bij de waterkant gezet, maar toen ie uiteindelijk het water in stapte bleken ze verdwenen. Gelukkig dat Gery nog op de parkeerplaats was, want die zag iemand doodleuk met de staven er vandoor gaan. Gery had de beste man even aangesproken en kwam toen vrolijk weer aanlopen naar het water met de staven op haar schouder. Het is toch niet te geloven dat je je spullen niet even kan laten liggen. We zwemmen naar de plek die Jan en Iva zorgvuldig in een verkenningsduik hadden gekozen. Het plaatsen gaat snel, want de hamer is niet nodig .Tijdens het plaatsen zijn Dean en ik richting het het ZW ponton gegaan, maar dat viel nog niet mee om die te vinden. De temperatuur zakt van 21 naar 6 graden in 6 minuten tijd en dat is best frisjes als je pak al aardig nat is van het zweet. We zoeken naar herkenningspunten, maar afgezien van een golfballetje en tampon zie ik niks. Uiteindelijk komen we bij een markant blok en Dean laat zijn GPS capsule op. Daarna vervolgen we onze weg en komen uit langs een enorme grillige veenwand van blokken. Dean schijnt met zijn lamp op een vislijn die al wat aangegroeid is. Ik heb tenslotte mijn trespa haspeltje van Remko mee en dus begin ik met het inhalen. Dean helpt mij de boel los te trekken, maar er lijkt geen eind aan te komen aan die lijn. Ook begint de koude te bijten, want het is hier op 15 mtr een krappe 7 graden. Na ongeveer 7 minuten opwinden van de lijn eindigt deze in de bodem en ik trek het er met enige weerstand uit. Ik zie ook ineens de slang van het ponton liggen. Ach we zijn uitgekomen bij het ponton joh!! We stijgen wat om de bruisplaat te bekijken, want die heeft Dean nog niet gezien. Het wemelt hier van de watervlooien op de 7 mtr en het zicht is hier ook ontzettend goed. We moesten maar eens terug, want ik begin het nu echt koud te krijgen met mijn dunne natte onderpak. De watervlooien wolk houdt zich kennelijk alleen op om het ponton, want na een 10 meter zijn ze weg. We zien onderweg naar de kant weer de tampon en de golfbal. Bij toeval komen we Iva en Jan weer tegen die nog bij het kwadrant bezig zijn. Dean en ik gaan er nog wat bijhangen en ik schijn bij in het kwadrant tbv de foto's, maar Jan geeft aan dat dat echt niet nodig is, omdat ie een sterke flitser heeft. In het kwadrant groeit wat waterpest en fonteinkruid, echter op de foto's zullen de details beter naar voren komen. Dean en ik gaan zichtmetingen doen en komen tot de conclusie dat het zicht wel heel slecht is op 3 meter. Foto's maken van de SETL platen en naar de kant. Dean neemt nog even de tijd om naar al die zwarte puntjes op de bodem te kijken op 2,5 meter. Dit zijn allemaal jonge poelslakjes die ook nog even een korfmossel belagen.

    Het was een enerverend duikje en een flinke tijd later komen Jan en Iva ook terug. 


    Iva slaat de pinnen de bodem in.

    48 mtr geborgen vislijn

    Korfmossel belaagd door jonge poelslakjes
    Linksonder het markante blok.



  • zondag 21 juli 2013

    2013-07-21 Succesvolle schoonmaak

    Het gouden team! 
    Vandaag was het dan zover en met een grote groep van 15 man en 1 vrouw, zijn we gewapend met zakken (Geleend van onze collega's van Z.E.E.P) de plas in gedoken om een schoonmaak te houden. 
    Het leuke is dat duikers die ik nog niet kende, zich hadden aangemeld en zo zie je dat dit soort evenementen verbroederd. Dat maakt de duikgemeenschap ook uniek.
    Vanwege het feit dat sommige met het pak al half aan in de volle zon stonden, is er een korte briefing gehouden. Elk team van 2-3 man kreeg een gebied toegewezen en het devies was... alles wat in de zak past kun je meenemen. Maximale duiktijd 90 minuten.
    Parkbeheer heeft voor ons een grote vuilcontainer geregeld die bij de instap staat, zodat we daar alles netjes in konden gooien.

    Enthousiast togen we het verkoelende water in. Het gras strandje begon al een beetje bevolkt te raken met dagjes mensen die wat verkoeling in het water zochten.

    Mijn vrouw en ik hebben de 1-3 meter diepte aangehouden en dan zit je dus in de vlokkensoep.
    We beginnen met een zwakke start, maar na 20 minuten volgt het vuil al snel op en de zak wordt snel zwaarder en zwaarder. We navigeren tussen de scholen vis en dichte beplanting en ik zie weer kleine veldjes met kranswier. Maar dit keer zie ik ook het fonteinkruid bloeien!
    Op de terugweg struinen we tussen het riet en Erna ziet een karper, palingen en dus scholen met jonge vis die met ons mee zwemmen. 
    We komen af en toe boven en dan kijken mensen toch heel verbaasd en dan vertellen we wat we aan het doen zijn. 
    Bij het strandje staan mensen dan ook heel verwonderd te kijken als we de zakken met rommel bij de container zetten.
    Een Amerikaan vraagt wat we aan het doen zijn en schrikt toch lichtelijk van de hoeveelheid afval. Dus ik leg uit dat we van Project Baseline zijn, die natuurlijk ook in Amerika actief is, en dat we dit soort dingen organiseren om onze plassen schoon te houden.
    Zijn dochtertje was daar lekker met de voetjes in het water aan het lopen en dan moet je er niet aan denken dat een ze in het glas of blik komt te staan. 
    Dat beseffen sommige mensen niet als ze een bierfles of blikje in het water mikken.

    Team Dean en Klaasjan hebben het Noordwest ponton ontdaan van oude vislijnen.
    Team Arthur, Jan en Ben zijn bij de rechter landtong geweest.
    Jorn en Jaap hebben de ondieptes rechts van het paviljoen gedaan.
    Guido, Koos en Jeroen hebben de noordkant op 6-7 mtr diepte gepakt.
    Frank, Robin, Pieter en Chris hebben het plateau bij het paviljoen doorzocht. 
    Team Erna en Axel hebben de ondieptes links van het Paviljoen gedaan.

    De oogst lijkt niet veel, maar er zitten vooral veel flessen en kleine dingen tussen. Zo'n net kan dus uiteindelijk behoorlijk zwaar worden als er bijvoorbeeld flessen gevuld met zand tussen zitten. De bereidwillige Amerikaan, met wie ik eerder sprak, wil ons wel op de foto zetten.
    We hebben een hoop opgehaald, echter is dit  slechts een fractie van wat er nog ligt, want het gebied is onderwater erg groot. Ook het strand bij Papa's Beach house zal uiteindelijk na het zwemseizoen een aardige oogst opleveren. Dus dat is voor latere zorg.
    Evengoed geeft het ons een goed gevoel dat we dit vandaag hebben kunnen doen, maar het is eigenlijk jammer dat het ook echt nodig is. 

    Als iedereen die hier duikt of langs de waterkant loopt, telkens wat zwerfafval mee zou nemen, dan lijkt dat een druppel op een gloeiende plaat, maar het helpt uiteindelijk de plas stukje bij beetje schoon te krijgen. 

    Ik wil het team en iedereen ontzettend bedanken voor de inzet en enthousiasme.

    Meer foto's zijn hier te vinden


    Eerst een bodempje leggen van troep.

    Dit kwam er nog bij

    Zelfs een dartbord, maar ook een horloge!


    donderdag 18 juli 2013

    2013-07-13 Rode amerikaanse rivierkreeft


    De rode Amerikaanse rivierkreeft (Procambarus clarkii) laat zich soms zien in de Haarlemmermeerse bosplas. Ik heb eerder dit jaar op de bodem bij het paviljoen een exemplaar zien liggen.
    Vorig jaar 09-08-2012 hebben we een levend exemplaar bij de instap gezien en gefilmd (Zie video onderaan de pagina).

    We waren dit keer wandelend langs de kant en zagen dit dode exemplaar in het water liggen.
    Binnenzijde was compleet leeg en er zaten bloedzuigertjes op en er kwam een onwelriekende geur van af. 

    Er zijn veel meer soorten rivierkreeften in Nederland voornamelijk onder de exoten behoren.
    Afhankelijk van de soort zijn er primaire, secundaire en tertiaire gravers.
    De primaire gravers maken complete gangenstelsels onder de grond en zie je niet of nauwelijks.
    De secundiare gravers maken minder spectaculaire gangen en wagen zich ook een beetje buiten hun holen.
    De tertiaire gravers maken alleen gangen om in de schuilen, maar maken veelal gebruik van bestaande holtes.
    Deze rode Amerikaanse rivierkreeft is een tertiaire graver en waagt zich zelfs op de kant, om op alles en iedereen hun dreigende scharen te laten zien.
    Deze soort migreert dan soms ook over land via slootjes.

    Ze kunnen in grote aantallen best wat schade aanrichten aan flora.
    De rivierkreeft staat onder andere op het menu van de paling en de blauwe reiger.
    Er is dus een natuurlijke predatie. 

    De leeftijd van een Rode Amerikaanse rivierkreeft is moeilijk te bepalen aan de hand van de grootte, want er zijn een aantal factoren die meespelen in de groei / verschaling.
    De lege omhulsels die dan achter worden gelaten na de verschaling worden vaak voor dode exemplaren aan gezien. er zit dan echter een opening in de rug. Je kunt zien hoe een verschaling gaat in dit filmpje

    In de regel wordt deze soort gemiddeld drie jaar oud.

    Mannetjes worden in de regel groter dan de vrouwtjes. Een van de factoren die mogelijk van invloed is op de grootte, is het aantal verschalingen (groei). De vrouwtjes vervellen namelijk niet tijdens de dracht van de eitjes, terwijl de mannetjes wel die verschaling kunnen doormaken.

    Vind locatie.





    In het Veenmeer in Tynaarlo is met name in een wand de Turkse rivierkreeft te vinden.

    woensdag 17 juli 2013

    2013-07-17 PBHBOS in Witte Weekblad


    Witte Weekblad - Hoofddorp editie.


    2013-07-16 Kwadrant en Beugel geplaatst.



  • Weer    : Zonnig  /  NO Wind 4 bft / Regen = 0 mm / 10?? hpa.       
  • Duikers : Ted, Thijs, Dean, Dave, Axel
  • Doel     : GPS nieuw kwadrant / Plaatsing beugel 6 mtr / Zichtmeting / Watermonsters
  • Duur    : 90 minuten.
  • Lucht temp  : 24,0 Celsius
  • Water temp : 7,4 Celsius minimum.
  • Vis       : 1 snoek,  1 paling, scholen jonge vis, Amper roeipootkreeftjes gezien.
  • Planten : Fonteinkruid, darmwier , plukken alg in gebied B, 
  • Thermocline op 6-7 meter en 8-9 mtr diepte.
  • Zicht
    ·  Dutchi op 3 mtr =  4 meter. 
    ·  Secchi op 3 mtr =  4,5 meter.
    ·  Dutchi op 6 mtr =  5 meter.
    ·  Secchi op 6 mtr =  6,5 meter.
    ·  Secchi verticaal = -- meter.
    Zie het log voor de details.
    Zie alle foto's van deze duik.


    Opmerkingen:
    We duiken naar het nieuw geplaatste kwadrant om een goede GPS fix te krijgen. Daarnaast moeten we een nieuwe beugel aan de paal hangen bij het paviljoen voor de zichtmetingen. Dit is een tijdelijke plaatsing om te zien of het systeem werkt. Dan moeten we ook nog watermonsters nemen van 3 en 6 meter diep en de zichtmetingen doen. Kortom een actief duikje.
    Aan de waterkant spreken we af, recht over te zwemmen op 6 meter diepte, want in de linkerhoek zitten vissers die we willen ontwijken. Dus via het ponton. Een teamlid (ik ga geen namen noemen ;) vraagt of dat werkelijk het plan is en of we niet beter via d bodem kunnen gaan....Nee het is juist een leuke uitdaging om als een stel commando's recht over te zwemmen in het niks en daarbij is het ook een goede oefening :). Thijs heeft een 10 ltr fles dus die moet ook lucht sparen. "Wie gaat dan kompaszwemmen?" ,zegt het teamlid. Nou dat doe ik dan wel zegt Axel.  Dus tussen de 6-7 meter diepte zwemmen we door een sneeuw van vlokjes. Die vlokjes helpen juist mee om koers en diepte te houden. Na een 13 min komen we de touwen van het ponton tegen, dus de koers zit wel snor. Dean zoekt echter wat meer zicht op en laat zich wat zakken om de vlokjes te ontwijken. (Aan het einde van de duik zei hij dat ie tureluur werd van die vlokjes). Ik mag mijzelf niet op de borst kloppen, want het gaat ook geregeld niet volgens plan, maar deze keer komen we ongeveer 10 mtr van het kwadrant uit over een afstand van 300 mtr en 24 min zwemmen. Eerst ruim ik samen met Dave nog een stuk vislijn op met een rood T-stukje en twee dreghaken. De haken duw ik diep de bodem in en neem de lijn mee. Dean doet een GPS meting, terwijl ik het kwadrant fotografeer voor een mooie baseline. 
    In het kwadrant kunnen we dan precies volgen en vastleggen wat er gebeurt dmv foto's. Doel is om te zien wanneer planten u echt goed beginnen te groeien en hoe hoog deze komen door de seizoenen heen. 

    Kwadrant
    We zwemmen daarna langs de kant weer terug. Op de bodem liggen steeds meer donkergroene plakkaten alg en ook de grote plukken groene alg liggen op een meter of 8-10. 
    Dan krijg ik een seintje en Dave ruimt samen met Ted nog een flink stuk begroeide vislijn op. Uiteindelijk begint de tijd wat te dringen en dus slaan we een koers in van 140 graden op zo'n 11-12 mtr diepte.
    Wederom komen we bij toeval uit onder het ponton. Deze hangt ook aardig vol met vislijnen.
    We vervolgen onze weg en het is op 11 mtr toch een stuk frisser. De bodem verdwijnt uit zicht en ik concentreer we weer op de vlokjes. Dan komt de bodem een stuk omhoog en we vinden een eilandje op 11 mtr diepte. Dean doet een GPS meting door weer zijn GPS capsule naar de oppervlakte te laten vieren. Daarna gaan we richting kant, maar komen wat verkeerd uit. We moeten nog een flink stukje zuidwest zwemmen alvorens we eindelijk bij het paviljoen aan komen.
    Daar haalt Dean de beugel van 12 meter op en draaien het frame. Dave geeft blokken hout aan en Ted houdt het frame vast, terwijl Dean druk de moeren aan het vastmaken is. Ik maak wat foto's en help ook nog even mee. Niet vergeten watermonsters te nemen van 6 en 3 meter en nog even rap zichtmetingen uitvoeren. Op 6 meter is dat nu een eitje met het frame, want je haakt eenvoudig je zichtmeter eraan. Bedoeling is dat er een bord op komt zoals PB Vinkeveen dat heeft. Als dat allemaal gedaan is gaan we richting de kant op ca 3 meter waar het nog steeds wemelt van de jonge visjes. Ik maak nog een paar foto's op 2-3 meter van de bodem en plantjes, als ik ineens geseind wordt. Ik draai mij om een een joekel van een snoek komt recht op mij af gezwommen. Alsof ie gesnapt is tijdens het uitvoeren van zijn/haar snode plan, zwemt het mij koelbloedig voorbij met een blik van .."huh niks aan de hand hoor". Deze snoek heeft een hele fijne tekening op zijn lijf en ziet er goed gezond uit. 
    Na 90 minuten staan we weer op de kant met een voldaan gevoel en we hebben veel gedaan.

    Nieuwe beugel.
  • zaterdag 13 juli 2013

    2013-07-11 Fotosessie met Rene Lipmann


  • Duikers : Rene, Ted, Axel
  • Doel     : Fotosessie
  • Duur    : 98 minuten.
  • Lucht temp  : 16,0 Celsius
  • Water temp : 6,2 Celsius minimum.
  • Vis       : > 5 baarzen, scholen jonge vis, Op het darmwier een  explosie van jonge zebramossels en poelslakjes.
  • Planten :Voornamelijk fonteinkruid, draadalg, darmwier en ook hier en dus toch Kranswier.
  • Thermocline op 6-7 meter en 8-10 mtr diepte.


  • Het verhaal,

    Vanavond een fotosessie met Rene Lipmann en vooraf bespreken we hoe en wat de bedoeling is.
    Rene is een enthousiast verteller, maar wijst ons erop dat we wel haast moeten maken, want het licht zal uiteindelijk snel verdwijnen. Doel is een duik van 45 minuten te maken.
    Vooraf vraagt Rene ons geduld, want voor een goede foto is het zaak de juiste compositie, flitser instellingen+positie en onze positie en lampopstellingen te varieren. Uiteindelijk zullen van de vele foto's maar een paar geschikt zijn.

    We gaan te water en Rene geeft aan dat mijn masker niet zo geschikt is voor op de de foto. Lang leve het backup masker!! Er zitten echter geen gecorrigeerde glazen in. Mwoah, dan zien we maar wat minder scherp voor deze keer. We duiken naar de eerste locatie die redelijk ondiep is en we stellen  ons op in de vlokjessoep.

    Door die vlokjes en met een lichtstraal in mijn gezicht wordt ik zelfs lichtelijk psychedelisch. Het is alsof je in het donker door een sneeuwstorm rijdt. We volgen de aanwijzingen van Rene en blijven hier uiteindelijk een kwartier hangen in positie. Je trim wordt dan wel op de proef gesteld hoor. Normaal hang je niet zo lang op een positie, maar nu moeten we wel, want Rene probeert alle opties en settings die mogelijk zijn. Ted heeft al vaker geposeerd en kent de klappen van de zweep. Daarna zakken we rustig af en de temperatuur daalt van 21 naar 7 graden in twee minuten tijd. We zoeken naar karakteristieke blokken en we hoeven natuurlijk niet ver te zoeken. We positioneren ons weer en de ene flits naar de andere flits volgt met tussentijdse aanwijzingen. Links achter op de foto is een kleiblok te zien van circa 3 meter hoog. 



    We zwemmen verder en Ted leid ons naar de kabelhaspel. Ik zie dat Rene heel enthousiast wordt en vele malen worden de flitsers aangepast. Na elke foto wordt het resultaat bekeken om te zien of het nog niet beter kan. Rene is in dat opzicht een perfectionist die het maximale uit een foto wil halen. In de haspel zit een dikke baars, die ons verbaa(r)sd zit aan te kijken. Vreemde lui die duikers. Als Rene DE foto heeft geschoten laat ie ons direct het resultaat zien en schudt mij de hand en boxed Ted. Het enthousiasme werkt aanstekelijk. 

    De kabelhaspel

    Direct schiet mij de doorkijk te binnen, die mogelijk ook fotogeniek is. Inmiddels zijn er al 45 minuten verstreken, maar ik zie geen enkel zichtbaar teken dat Rene wil ophouden. We komen al snel bij het blok klei aan en Ted en ik laten ons voor het gat zakken. Nog een stukje dichter bij elkaar terwijl de bodem van hoofd naar voeten omhoog loopt en dat is best lastig als je net te veel lucht in je voeten zit. In de doorkijk zweven wolkjes aasgarnaaltjes en voor ons groeit mooi groene waterpest die we leuk kunnen belichten met onze lampen.
    Het is toch echt een levensgroot aquarium hier. Net op het moment dat deze shoot voorbij is, zwemt er doodleuk een baars voor onze neus langs het gat. Dat had wel heel gaaf geweest om die op de foto te krijgen. Het wordt al beduidend donker en we zoeken het ondieper op. Scholen vis schieten voor ons langs in een grote zilverkleurige kluwen. Het fonteinkruid staat al aardig hoog. Woensdag meende ik al wat bijzonders te zien en uit voorzorg had ik vandaag maar wat potjes in mijn pocket gedaan. Ja hoor het is toch echt kranswier tussen het fonteinkruid!!!
    Ik neem een takje mee en doe deze in een monsterpotje. 

    We zakken even wat dieper af en direct koelt het weer af. Uiteindelijk komen we bij een groot blok wat een beetje op een Potvis hoofd lijkt. Het heeft geen zin meer om foto's te maken, want het licht neemt steeds meer af. We draaien om en zoeken toch even  de warme laag op om tussen de scholen vis te zwemmen. Na 98 minuten komen we boven en de fotosessie is geslaagd. Ted heeft witte handen en Rene heeft het  koud, omdat zijn polsseal begon te lekken toen we op 13 meter uitkwamen. Dan stroomt er dus ijskoud water binnen van 7 graden terwijl je net een kwartier in 21 graden hebt gezeten. Hij verteld, dat hij tijdens het fotograferen alle ongemakken vergeet. Ik moet zeggen dat het poseren op mij, min of meer hetzelfde effect heeft. Normaal ben ik altijd de koukleum, maar afgezien van wat koele voeten heb ik het voor een keertje niet koud. Onder het genot van een kop koffie/thee met een stuk ontbijtkoek praten we nog lang na tot het donker is. Dat deze plas fotogeniek is is een feit en de laatste foto is nog niet geschoten, want deze plas biedt zoveel meer.
    We hebben er zowieso allemaal van genoten en de tijd vloog voorbij.

    Doorkijkje



    2013-07-10 Wat zijn die witte vlokjes toch?



    Vanaf de oppervlakte is het bijna niet te zien, maar als je met een duikmasker onderwater gaat, dan kun je er niet omheen.
    In de plas zie je in de bovenste laag t/m 5 meter diepte, veel witgroene vlokjes met verschillende afmetingen. Dit zijn bacterie kolonies Anabaena, die zich sinds half juni voor het eerst lieten zien. De hoeveelheid is wel toegenomen in een maand tijd, maar lijkt nu stabiel. De kleinste vlokjes van ca 1 mm, zien er onder de microscoop wonderlijk uit.
    Er zitten zelfs Klokdiertjes op en tussen de draden, zwemmen er veel kleine organismen.
    Het zijn feitelijk mini rifjes.
    Dus als je een slok water binnen krijgt.....dan weet je wat je eet.



    Een compleet vlokje Vergroting 20x.

    Zelfs klokdiertjes vestigen zich erop. Vergroting 160x.

    vrijdag 12 juli 2013

    21 juli Schoonmaakduik aanvang 10:00 uur!


    Hallo allemaal,

    Project Baseline Haarlemmermeer organiseert 21-07-2013 aanstaande een schoonmaakduik in de Haarlemmermeerse Bosplas.
    Locatie:  Paviljoenlaan 1, Hoofddorp.

    Het wordt namelijk weer tijd dat er een schoonmaak ronde wordt gehouden.
    Afgelopen april was het al een succes, echter is het helaas weer nodig.

    Het meeste vuil ligt bij de kanten tussen de 0 en 7 mtr, maar ook op 18 meter zijn er plastic zakken te vinden.
    We hebben aardappelnetten ter beschikking en van te voren wordt besproken wie wat gaat doen in welk gebied.

    Duikers en niet duikers kunnen helpen!
    Het is een groot oppervlak en hoe meer mensen we hebben, hoe schoner het wordt. 

    Mensen die niet duiken en graag willen bijdragen, kunnen langs de waterkant zoeken naar zwerfvuil.

    Alles wordt verzameld en in samenwerking met het parkbeheer wordt het vuil afgevoerd.

    Aanmelden kan via facebook of via dit formulier.


    zondag 7 juli 2013

    2013-07-07 10:39 Onderwaterkaart opzetten


  • Weer    : Zonnig  /  NNO Wind 3 bft / Regen = 0 mm / 1032 hpa.       
  • Duikers : Dean, Harry, Dave, Koos, Axel
  • Doel     : Uitmeten van grote blokken /  Zichtmeting
  • Duur    : 92 minuten.
  • Lucht temp  : 24,0 Celsius en snel oplopend.
  • Water temp : 9,0 Celsius minimum.
  • Vis       : 1 snoek, > 5 baarzen, 1 paling, Schooltjes jong vis in het riet. 1 Zwanenmossel, amper roeipootkreeftjes gezien.
  • Planten :Fonteinkruid, darmwier , en een enorme wolken alg rechts bij de instap
  • Thermocline op 6-7 meter en 9-10 mtr diepte.
  • Zicht
    ·  Dutchi op 3 mtr =  4,5 meter. 
    ·  Secchi op 3 mtr =  5 meter.
    ·  Dutchi op 6 mtr =  7 meter.
    ·  Secchi op 6 mtr =  8 meter.
    ·  Secchi verticaal = 6 meter.
    Zie het log voor de details.
    Zie alle foto's van deze duik.


    Opmerkingen:
    We gaan proberen om een onderwaterkaart te maken met gebruik van meetlint, kompas, diepte meter en schetsjes. We hebben eerder wel een poging gedaan, maar de afstanden van blok tot blok was een kwestie van schatten en nu zijn we het echt gaan meten.
    Dus Koos was de anchorman die het beginpunt van elke meting was. Dean trok het meetlint voort en Dave noteerde de koers, diepte, en lengte. Ik zocht de markante blokken op en schetste de vorm en mat de hoek tov het noorden. Harry dook voor het eerst met ons mee dus die hadden we verder geen taak toegewezen. Zo hopen we een beter beeld te vormen van alles qua ligging. Meten is weten. Toen we eenmaal het Rad hadden gehad ging het eigenlijk best snel, want ieder had z'n taak. Onderweg na blok 4 zag ik wat schimmelige zwarte plekken op de bodem alsof er een lavastroom was gepasseerd. Zoiets zie je ook in Hemmoor. We trekken de boel door tot aan het ankertouw van het ponton. Boel opruimen en weer lekker ontspannen terug. In deze noord oostelijke hoek komen we op ca 7 mtr geen vis meer tegen afgezien van de wolkjes aasgarnalen. Roeipootkreeftjes zijn amper te vinden. Ik neem nog een foto van het zeildoek.
    Zichtmeting moet ook nog gebeuren en dus zwemmen we die kant op. Onder het paviljoen zwemmen grote baarzen boven mij en sommige hangen wat scheef. De betonpalen beginnen zowaar kaal te worden! Ik doe de zichtmetingen terwijl Dean de paal opmeet. Nog even wat foto's van de SETL platen maken en dan weer terug. De hoeveelheid vlokjes in het water is enorm aan de oppervlakte. Het zijn bacterie kolonieen van enkele celletjes. Of het goed of slecht is weet ik niet. Op de valreep zie ik zowaar een Zwanenmossel bij de instap notabene. Deze grote mosselen kunnen enorme hoeveelheden water filteren. 
    Lekker duikje en nu gaan we de data combineren en proberen te vatten in een kaart.

    Dean 

    Dave noteert de gegevens

    Steeds meer van deze Oscillatoria achtige kolonieen
    Tot een meter of 5 diepte deze vlokjes met bacterien







  • dinsdag 2 juli 2013

    Zie het hartje kloppen van een watervlo.


    Eerst even een plaatje hoe de watervlo is opgebouwd, alvorens je naar het filmpje gaat kijken.
    Alle onderdelen behalve de broedruimte zijn in de video goed te zien.
    De anus wordt zo nu en dan tussen de zeefpoten geduwd.

    In het tweede gedeelte van dit filmpje is een larve te zien, waarvan ik de naam niet weet.
    De lengte is ca 1 mm. In de staart zit een soort van hartje wat je kunt zien kloppen en 
    je kunt verder de organen zien bewegen.