maandag 2 juli 2018

2018-06-24 Jonge vis en sponzen + ontdekking!

Weer     : Licht bewolkt , Wind NNW 3 bft
Duikers : Bart, Axel
Doel     :  Stations fotograferen en metingen doen.
Duur    :  81 minuten
Lucht temp  : 21 Celsius
Water opp temp : 19,3 Celsius
Water min temp :  5 Celsius 
Chemische waarden : Onderwaterfauna.nl week 25
Fauna    : Heel veel jonge visjes in de bovenste meter bij het fonteinkruid.
Flora :  Grasachtige fonteinkruid + gekroesd fonteinkruid, darmwier heeft zich verzameld op tussen de 4-6 meter diepte. Verder liggen er bij de instap nu zwart bruine kloddertje en op fonteinkruid groeien dezelfde zwartbruine bolletjes

Spronglaag: Rond de 5,5 meter van 19,5 naar 14 graden
Vislood: 
Fosfaat gehalte: 1,2 mg/L Te hoog!


Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   3,0 meter.  
·  Secchi op 3 mtr =  5,5 meter.  
·  Dutchi op 6 mtr =   5,0 meter.  
·  Secchi op 6 mtr =  6,5 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   7,5 meter. 
·  Secchi op 9 mtr =  10,0 meter.  
·  Secchi verticaal =  8,4 meter (met duikmasker) 
-  Secchi verticaal =  8,3 meter (Normale Secchi meting)  

Forel-Ule waterkleu
Omstandigheden  = Licht bewolkt
Tijdstip meting = 10:30 uur
Schaal strip = 14

Waterpeil 
13 cm onder de rand.
4,5 cm Gestegen tov van 10-06-2018

Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Waar zijn de snoeken?
Mooi helder en groen water. De oppervlakte temperatuur van het water is in twee weken tijd gedaald van 23,2 naar 19,3 graden Celsius.(Bron: Onderwaterfauna.nl)
Onder het Paviljoen barst het van de jonge vissen, die afwisselend bejaagd worden door palingen of grotere baarzen. De grote afwezige is eigenlijk de snoek. Normaal zijn die hier altijd wel te vinden, maar wellicht kan deze hier ook zwemmen als ik er niet ben. Als mensen nog wel snoeken zien, dan hoor ik dat graag door onder dit blog een berichtje achter te laten.

Wat zien we dan wel?
Voor de meeste misschien totaal oninteressant, maar er is een soort die wel behoorlijk in de groei zit.
Laten we het eens over zoetwatersponzen hebben. Deze groeien over het algemeen op hellende of steile vlakken.
Wat mij verbaasde is dat er nu ook sponzen groeien op het traliewerk in de caddy en dat is toch wel bijzonder, aangezien deze meestal aan de buitenzijde van caddy groeien in de koude zone tussen de 8 en 10 meter diepte.
Sponzen in de caddy.

Dan hebben we op het zeilbootwrak op het openstaande dekluik sponzen groeien, en aan de zijkanten van de boot. Dat laatste is inderdaad niks bijzonders. Sponzen groeien op allerlei soorten geverfde en roestige oppervlakten.

WEER EEN ONTDEKKING!


Spons met een kleine verrassing.

Bij het bekijken van de foto's viel wel iets heel bijzonders op bij de bovenstaande spons.
(Foto's zijn van onschatbare waarde anders had ik dit nooit gezien)
Afgezien van het kleurverschil wat de spons donkerder laat lijken op het grijze vlak, is het kleine groenige kokertje van een schietmotsoort in het centrum van de spons.
Is het dan de schietmot die een spoor trekt door de spons?
Ik Google eens op "Trichoptera zoetwaterspons". Kaboem en we hebben wat resultaat ook nog!

Schietmot larfje.


In een rapport http://edepot.wur.nl/406923 uit 1984, geschreven door Henk Ketelaars en P. Verdonschot over Trichoptera, wordt de zoetwaterpons (Spongilla) slechts één keer genoemd in paragraaf 3.1.3.
Die spreken de literatuur weer aan van Gyskens en Higler , 1980) . Hickin (1967).
Die zegt dat de larven in tunnels leven die soms in of op de zoetwaterspons Spongilla gemaakt worden.

Die specifieke soort die in Nederland zou leven is de Ecnomus tenellus.
Zo nou klink ik wel heel erg als een afgestudeerde bioloog, maar dat ben ik echt niet en voor het zelfde geld zit ik er vreselijk naast. Dus ik ben benieuwd of ik het bij het rechte eind heb of niet en ik laat mij graag adviseren.

Zijn er foto's te vinden van een larve in een spons op internet? Ik kan ze niet vinden en daardoor wordt ik onbedoeld ontzettend blij van. Is het echt waar? Ja ik wordt hier net zo enthousiast van als het vinden van een Cessna motorkap die al 29 jaar op de bodem lag.


De rest van de duik verloopt heerlijk ontspannen en we bezoeken nog even de andere stations.

Zwartbruine flubbertjes
Op de bodem liggen deze flubbertjes die ik maar eens onder de microscoop heb gelegd.
Er zitten ook een zelfde kleur bolletjes op het fonteinkruid. Ik dacht dat dat Gloeotrichea was wat een soort onschuldig blauwalgje is. Die bolletjes zijn echter kogelrond en voelen hard en glibberig aan. Dit is toch anders hoewel het wel wat gelei-achtig aanvoelt.
Nagenoeg dezelfde celstructuur vind ik in de bolletjes op de bodem, maar het kan evenwel een andere soort zijn. Het moet iets van Nostoc zijn gezien de structuur, maar verder kom ik niet. Het is wel de eerste keer dat mij dit opvalt en het is alleen in het duikgebied te vinden.
Het het zandstrand aan de Zuidzijde vind je zwartgroene bollen, maar die zijn ook echt rond.

Op fonteinkruid.

Microscoop 160x vergroot van bovenstaand monster.



Onderstaande foto's zijn van de meer vormloze gelei op de bodem.



En zo zien we steeds weer wat nieuws wat vragen oproept en dat maakt zoetwater weer een stukje interessanter.

Bedankt Bart voor deze heerlijke duik!






woensdag 13 juni 2018

Nieuwe ontdekking in de Bosplas.

Zondag 27-05-2018, Keltfest 

Koos en ik hebben afgesproken bij het Paviljoen voor een duik. Als ik de parkeerplaats op rijd, zie ik Koos lopen en draai mijn raam verder open. De parkeerplaats is compleet vol, zegt Koos. Er zit voor ons niks anders op dan naar Papa's Beach House te rijden, want daar is het nog rustig.
Je ziet mensen lopen in kledij van honderden jaren terug en dan blijkt het Keltfest aan de gang te zijn. Dat is dit jaar voor het eerst in het Floriade gebied bij Vijfhuizen en men heeft al snel door, dat je bij het Paviljoen gratis kunt parkeren.
Terwijl ik de volle parkeerplaats weer verlaat, passeer ik een man met een grote baard en winkelwagen vol bier. Hij zal letterlijk en figuurlijk de mythische sfeer willen proeven die het evenement moet uitstralen. Een antwoord op een oude mythe ligt echter al 29 jaar op 16 meter diepte geduldig te wachten.

Papa's Beach House
Het is hier lekker rustig en we kleden ons om. Je moet wel gek zijn om jezelf in een dik pak te hijsen om daarna met een dubbel 12 op je rug in de brandende zon naar de waterkant te lopen. De oppervlakte temperatuur van het water is ook nog eens 23 graden, maar ja onder de 7 meter diepte zakt de temperatuur naar 5-7 graden. Op het grasstrand liggen een aantal mensen te genieten van het weer in hun koele zwemkleding. 
Terwijl we onder water gaan zien we twee jongetjes aan de kant naar ons kijken. Wat zouden die twee nu denken? 
We hebben geen specifiek doel, maar ik wil eigenlijk wel richting de versmalling.
Het autowrak ligt er fotogeniek bij met een snoekbaars erop. Ik zet Koos samen met hem op de foto.



Er is iets in mij dat dieper wil en zodoende buigen we af de diepte in. De bodem glooit hier mooi en als je dan een heuvelrug ziet met een donker vlak erachter, dan denk je dat daar een diep gat moet zitten, maar als je er dan eenmaal bent, valt het erg mee.
Op de bodem ligt een tak met witte aanslag wat op koloniën klokdiertjes lijkt. Verderop ligt een dode vis, die wit uitgeslagen is van de bacteriën. De meeste duikers zullen deze omgeving vre-se-lijk saai vinden en ja ik moet toegeven dat het ook saai is.
Witte aanslag mogelijk klokdiertjes.
De ontdekking
Wat doen we hier eigenlijk in de kou? Het moment dat ik mij dat afvraag, zien we ineens wat wits opdoemen. Is het een plastic zak of toch wat anders?
We zwemmen er naar toe en het is een stuk plaatwerk in een uitgestrekte U-vorm en ik maak er foto's van. Er staat ook iets van een letter op, maar ik kan niet thuisbrengen wat het is.

Mijn hart begint sneller te kloppen! Is dit wat ik denk wat het is en vinden we dit al na een kwartiertje duiken? Het is nu zonde om er niks mee te doen en terugvinden zonder een kruispeiling te maken is vrijwel kansloos. Dan schiet ik mijn deco-boei naar het oppervlak, zodat we na de duik het onderdeel weer kunnen vinden. Althans dat was het idee.
Nadat ik mijn spoel door een gat in de beplating heen haal en vastmaak, zwemmen we weg van het voorwerp.
Er komen al snel allerlei gedachten opborrelen. 
- Wat nou als recreanten naar de boei zwemmen en denken deze goed te kunnen gebruiken?
Wat nu als men alarm zou slaan als deze boei lang blijft liggen, want die boei ligt vast en dat kan allerlei enge gedachtes oproepen bij diegene aan het wateroppervlak.

Geen goed idee Axel. Ik vraag aandacht van Koos. We gaan opstijgen hoor! We maken een nette opstijging met een deco-stop.
Eenmaal boven, zwemmen we naar de boei en ik besluit een nauwkeurige kruispeiling te maken.
We worden gadegeslagen door twee mensen in witte kleding die aan de kant staan.
Ik ben toch wel enigszins opgelucht dat we ons hebben laten zien. Ik zeg tegen Koos, "Volgens mij is dit een vliegtuig onderdeel". Koos reageert verbaasd en ik vertel kort het verhaal wat mij bekend is.
Na de kruispeiling zakken we weer af om mijn spoeltje los te halen van het vermeende wrakstuk en zwemmen verder. Koos bergt nog even een stuk touw op en verwittigd mij van het feit dat mijn spoeltje aan het afrollen is. Mijn boei is uit mijn zak gevallen en uit het zicht verdwenen. Alleen door het oprollen van het touw, zie ik de boei weer in de groene achtergrond opdoemen. Wat vreselijk slordig!
Daarna zwemmen we langzaam terug richting naar de kant.
Onderweg vind ik nog een zuiver witte parasol die nog maar net in het water moet zijn gewaaid. Het gevonden stuk roept veel vragen op ook al heb ik een vermoeden. 
Eenmaal thuis ga ik op internet zoeken naar informatie.
Plaatwerk met letter
Gerucht.
Zolang ik in de Haarlemmermeerse bosplas duik (sinds 2009) is er altijd het gerucht geweest dat er nog brokstukken van een neergestort vliegtuig zouden moeten liggen. Ik kon het mij niet voorstellen dat er iets achter zou zijn gebleven, omdat een luchtvaartonderzoek altijd zeer zorgvuldig wordt uitgevoerd. Ik verwachtte eigenlijk dat alle onderdelen wel waren geborgen. Zou men dit dan echt tijdens het bergen gemist hebben?
In die periode was het zicht in de Bosplas mogelijk slecht en ook tijdens het bergen zal er veel stof opgedwarreld zijn, die dit onderdeel aan het zicht heeft onttrokken.
Het kan ook zijn dat het door andere duikers is gezien, maar nooit is gemeld of men heeft nooit beseft wat het kon zijn.

Concours hippique 17 juni 1989.
Het was tijdens deze dag dat een kwartier na het opstijgen, de eenmotorige Cessna F152 II met registratie PH-TVM in de moeilijkheden kwam. Het vliegtuig vloog erg laag en verloor z'n lift, waardoor het vliegtuig in de Haarlemmermeerse bosplas stortte. Door de drukte  waren die dag veel mensen getuigen van het ongeval. Link naar NRC artikel dd. 21-04-1990.

Melding
Tja en wat moet je doen als je zoiets vindt? Ik bel mijn broer die daar wel verstand van heeft en verwijst mij naar de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). 
Ik stuur die middag een mail en krijg een uur later al een reactie met de melding dat het besproken gaat worden binnen de OVV. Waarschijnlijk heeft het onderdeel geen toegevoegde waarde meer, omdat het onderzoek al jaren geleden afgerond was. We wachten in spanning af en in de tussentijd moet ik mij inhouden om het niet de hele wereld te vertellen.
Voor hetzelfde geld is het helemaal geen vliegtuigonderdeel en er zijn er ook nog nabestaanden die misschien geen prijs stellen op een verhaal als dit. 
Ik wil wel graag uitsluitsel krijgen wat het echt is en dan zit er maar één ding op, het vermeende wrakstuk bergen.
Uiteindelijk wil ik er ook niet te lang mee wachten, want het zicht zal er niet beter op gaan worden.
Als ik vraag wie er mee wil om wat op te halen dan is er sowieso één persoon die daar  interesse in heeft en een sublieme neus heeft voor het vinden verloren onderdelen. Dat is Robin. Dit onderdeel is voor hem echter al jaren verborgen gebleven. Woensdagavond komt het beste uit. Bart wil ook graag mee, maar om op zijn eigen verjaardag de snor te drukken, zal hem niet in dank worden afgenomen.

Woensdag 30-05-2018,  De bergingsoperatie.
Als een klein kind tel ik de dagen tot het dan eindelijk woensdagavond is.
Robin staat al te wachten op de parkeerplaats als ik aan kom rijden. Hij heeft een hefballon bij zich die 100 kg kan liften. Ik heb geen idee hoe zwaar het onderdeel eigenlijk is.
Nu wordt het een flink eind zwemmen naar de plek van de kruispeiling en dat is met deze hoge temperaturen behoorlijk zweten.
"Zijn we er al?" vraagt Robin. Nee nog lang niet!
Even later kom ik tot de conclusie dat we te ver zijn gezwommen.
We zijn te ver gezwommen Robin,  even een stuk terug!
Peilen peilen en nog een keer peilen. Nou daar gaat ie dan. Afdalen op hoop van zegen. Robin is net een menselijk anker en zakt zo de diepte in.
Afdalen gaat bij mij wat langzamer.
We komen uit op 18 meter en dat is echt te diep, want het lag op 16 meter. We zoeken in een patroontje rond. Zoals ik al verwachtte vindt Robin al snel het onderdeel. We zaten er ongeveer een meter of twintig vanaf. 

We wrikken het los uit de bodem en verplaatsen het een paar meter verder op om het beter te bekijken. Dan blijkt het toch groter en onhandelbaarder te zijn dan we dachten. Onder water geeft het een enorme weerstand.
Dan zien we een klepje open klappen en we maken de binnenkant schoon. Het woord Cessna verschijnt. We kijken elkaar aan en schreeuwen het uit voor zover dat mogelijk is dan. Het is niet te geloven dat dit al 29 jaar op de bodem ligt.
Robin bevestigd de hefballon door het gat van het open geklapte klepje en blaast wat lucht in de hefballon. Veel heeft het niet nodig om het te liften.Tijdens het liften kijk ik nog even naar het klepje en als ik het vastpak, komt het los.
Wat een mazzel dat het nu gebeurd en niet tijdens het transport. Ik doe het klepje in Robin's broekzak en sluit deze zorgvuldig, want dit willen we niet kwijtraken.
Bewijs dat het om het vliegtuigonderdeel gaat.
We proberen het eerst onder water voort te duwen, maar dat is geen doen en laten het verder naar de oppervlakte stijgen.
Naar het oppervlak

Robin 

Aan het oppervlak
Eenmaal boven besluiten we het maar naar de dichtstbijzijnde kant te slepen en het verder maar te dragen naar de auto. Het is net een drijfanker en we slepen ons droogpak zeiknat van het zweet. Eenmaal aan de kant blijkt pas hoe groot het is. Eens kijken of we een foto van ons tweeën kunnen maken. Er komt echter een jong stel onze richting op gelopen die nieuwsgierig naar ons staan te kijken. 'Kunt u een foto van ons maken?', vraag ik. De man wil dat wel doen. Ze vragen wat het is? Vermoedelijk een vliegtuig onderdeel, maar zeker weten doen we het niet.
Robin (rechts) en Axel (links)
Motorkap.
Robin neemt de kap mee en ik de vinnen. Het wordt allemaal steeds zwaarder naarmate we de 350 meter afleggen naar de auto. 
"Past dit wel in je auto? vraagt Robin. Natuurlijk past dat in mijn oude Starlet uit 1987.
Na wat kunstig vouwwerk past de kap in de auto. We glunderen, want het oude gerucht blijkt toch te kloppen. De letter die we zien is een groen omrande letter T.
Thuis ga ik nogmaals op internet zoeken en zie dat het om de motorkap gaat. Het ronde gat is de doorvoer van de uitlaat en het klepje geeft toegang tot de oliepeilstok.

Groen omrande letter.

Onder deze link is het betreffende vliegtuig vinden dd 17-05-1986 te Lelystad.

Uitsluitsel
Eenmaal thuis, stuur ik een mail aan de Onderzoeksraad dat er bewijs is gevonden en dat het inderdaad om een Cessna onderdeel gaat.  Ik vraag om advies wat ik ermee mag/moet doen. Na een kleine twee weken krijg ik uitsluitsel. De eigenaar en betrokkenen hebben geen interesse of belang bij deze motorkap. Dat is dan ook de reden dat ik het nu pas naar buiten breng. 
In de tussentijd kreeg ik donderdagavond 7 juni, voordat ik het water inging om te zwemmen nog twee vragen van een man en een vrouw. De vrouw vroeg, "Is er überhaupt iets te zien onder water?" Uiteraard antwoord ik een volmondige 'ja' met toelichting. De man vroeg of er nog resten van een neergestorte vliegtuig liggen. Het is toch niet te geloven dat dat onderwerp uitgerekend nu gevraagd wordt, terwijl er in mijn garage een motorkap van een Cessna staat te drogen. Ik had het OVV beloofd er nog even niets over naar buiten te brengen en dus ontkracht ik nog maar even de aanname van de man.

Wij beseffen goed dat dit verhaal, 29 jaar oude maar pijnlijke herinneringen op kan halen. De vondst is een onderdeel van de geschiedenis van de Bosplas, die wij proberen aan te vullen door middel van dit blog van Project Baseline.
We zijn er nog niet over uit wat we met de motorkap gaan doen, maar we kunnen het eventueel weer afzinken op de plek waar wij het vonden, zodat het kan dienen als een monument van wat er op 17-06-1989 is gebeurd.

Indien er vragen, opmerkingen of suggesties zijn over dit blog over de Cessna, kun je onderaan de pagina een opmerking achterlaten of contact opnemen via email: 




Speciale dank aan Koos en Robin die deze vondst en berging mogelijk hebben gemaakt.



Axel Gunderson




































zaterdag 26 mei 2018

2018-05-20 Eitjes, watervlooien, jonge vis!

Weer     : Zonnig , Wind O 2 bft
Duikers : Koos, Rob, Axel
Doel     :  Stations fotograferen en metingen doen.
Duur    :  77 minuten
Lucht temp  : 18 Celsius
Water opp temp : 17,5 Celsius
Water min temp :  5 Celsius 
Chemische waarden : Onderwaterfauna.nl week 20
Fauna    : 1 grote baars, 2 paling, > 50 ruisvoorns, 3 middelgrote baarzen,Schubkarper.
heel veel jonge visjes in de bovenste meter bij het fonteinkruid.
Flora :  Grasachtige fonteinkruid + gekroesd fonteinkruid, darmwier is er weer, 

Spronglaag: Rond de 5,5 meter van 17 naar 11 graden
Vislood: 
Fosfaat gehalte: 1,2 mg/L Te hoog!


Zichtmetingen 
·  Dutchi op 3 mtr =   7,0 meter.  
·  Secchi op 3 mtr =  8,0 meter.  
·  Dutchi op 6 mtr =   5,0 meter.  
·  Secchi op 6 mtr =  6,0 meter.
·  Dutchi op 9 mtr =   5,0 meter. 
·  Secchi op 9 mtr =   5,0 meter.  
·  Secchi verticaal =  9,9 meter (met duikmasker) 
-  Secchi verticaal =  9,0 meter (Normale Secchi meting)  

Forel-Ule waterkleu
Omstandigheden  = Zonnig
Tijdstip meting = 11:15 uur
Schaal strip = 12

Waterpeil 
17 cm onder de rand.
5 cm Gedaald tov van 15-04-2018

Zie het log voor de details.
Zie alle foto's van deze duik.

Verslag
Mooi helder en groen water het water is vergeven van de watervlooien die voornamelijk boven de spronglaag zitten. Wat wel opvalt is dat in het zonlicht de concentratie watervlooien hoger is dan in de schaduw onder het Paviljoen. Ik had wel verwacht dat er meer vis onder het Paviljoen zou zitten, maar ik zie alleen een baars een in de verte een schaduw van een paling zwemmen.
Fonteinkruidsoorten komen goed op en sommigen zijn al meer dan een meter lang.

SETL
Rond 16 maart 2018 heb ik weer twee schone platen opgehangen om te kijken of het als vroegtijdige waarschuwing voor blauwalg zou kunnen fungeren.

Op H003 zitten zwarte ovale puntjes die nog niet gedetermineerd zijn.
Op H135 zitten die zwarte puntjes niet, maar wel weer hydra's en meer visluiseitjes Ze hebben ook verschillende kleuren van creme wit naar wat bruinig. Dat betekent zover ik weet dat ze niet allemaal tegelijk gelegd zijn.
H136 hangt er niet meer en ligt op de bodem en neem deze mee om het na de duik weer op te hangen. De zijde die in de modder ligt is kaal. Op zich niet zo heel vreemd natuurlijk om dat die verstikt zijn en vergeet ook niet dat het temperatuurverschil tussen 1 meter diepte en 14 meter iets van 11 graden scheelt, want op 14 mtr is het maar 5 graden Celsius.
Alle algen en Cordylophora (brakwaterpoliepen) zijn eraf en dan zie je pas hoe groot die mosselen eigenlijk zijn.
SETL H003

SETL H135

07-04-2018 op 1 meter diepte

20-05-2018 na een tijd op 14 mtr diepte te hebben gelegen.

Meetpaal
Klik op deze LINK voor foto's van alle stations Op de meetpaal zitten op ca 1 meter diepte veel sponzen en Cordylophora (brakwater poliepen groeien hier welig. Op 3 meter wordt dat wat minder en op 6 meter nog minder. De spronglaag zit op 5,5 meter en is heel goed zicht- en voelbaar. Op 9 meter MP3 veranderd er niet zo heel veel, omdat daar onder andere de temperatuur dan ook het meest constant is. Op de bodem in de buurt van de meetpaal beginnen de lichte bacterieplekken alweer te komen. Deze plekken zie je ook als er een dode vis of vogel ligt, dus er is iets van een rottingsproces gaande denk ik. Kijk maar wat er over is na 3 maanden van de aalscholver.
Ook deze vertoont soortgelijke witte bacteriegroei en ligt op
zo'n 9 meter diepte.
Bacterie groei op 14-15 meter, 5 Celsius

Aalscholver 11-02-2018
Aalscholver 20-05-2018



In de caddy zijn op de passagiersstoel baars eieren afgezet op 10 a 11 meter diepte, waar het toch maar rond de 6-7 Celsius is. En heel veel verder op ligt er nog een tweede streng die ook zo diep en in de kou ligt. Bij een duik op dinsdag is de eierstreng van de Caddy op de bodem gerold. Ik heb deze daarna opgepakt en in de Caddy gehangen. Het leek mij niet verstandig deze naar een ondiepere plek te verhuizen ivm de veel hogere temperatuur.
Baarseieren Caddy

Baarseieren Oostzijde


De Sale

Het voordek is bedekt met een laag sediment. Er komen nu meer algen op wat lijkt op Cladophora en Zygnema,
Ik neem een monster van een bevestigingsoog ook van de stuurboord mast stag. Daarop groeit een groene alg en een bruine alg die vast zit aan het kajuitdek.
Ik hoop dat iemand het weet wat het is.
Cladphora?

Zygnema?
Temperatuur verloop op de Sale van boeg 8 Celsius naar hek is 11 Celsius. Aan de binnenzijde van het voorluik groeien sponzen en die zie je bijna overal op het wrak, maar aan de zuidkant van het wrak zie je ze amper. Op de houten afdeklat van de kajuitrand zitten hydra's en groepen jonge mosselen en ook rond sommige verticaal vastzittende sponzen hebben een ring van jonge mosselen. Maar ook onder de Sale groeien ze massaal,


Afdeklat kajuitrand met jonge mosselen.

Spons met met jonge mosselen.


Onderzijde Sale met jonge mosselen.










Het is ook wel fraai dat op de verticale vlakken van het wrak zich toch sediment verzameld. Op de zitbanken groeit nu een bruine alg die dan weer het meest lijkt op Zygnema. Wonderlijk dat binnen een jaar tijd een kaal wrak al begroeid. In het wrak zit verder geen vis en We zwemmen naar MP7.
Vlokreeften en zoetwater aasgarnalen (doorzichtig met witte vlekjes, wat lijkt op de Zoetwater aasgarnaal) zijn ook zeer actief op de bodem.

Mossel kwadrant

Over het mosselbed naar het mosselkwadrant.
Dit kwadrant is bedoeld om bewegingen van mosselen in beeld te brengen, maar de verandering is veel te groot. Het kan beïnvloed worden door duikers, vissen en watervogels. Ik maak een foto, maar zelfs twee dagen later zie ik dat er een kluit mosselen is bijgekomen. Dus of een watervogel heeft een kluit opgepakt en laten vallen.
Dat is zeer aannemelijk. Zie foto's MP4

Het fonteinkruid groeit boven de 4 meter welig en ik zie hier dan ook darmwier liggen. Dus boven de 15-16 graden komen de planten pas echt weer in de groei. Wat wel frappant is, is dat het waterpestveld links van de instap nog helemaal weg is. We komen twee palingen tegen die actief weg zwemmen. De ene kruipt zelfs even bij de ander om vervolgens weer weg te zwemmen. Ze blijven net boven de mistige spronglaag. Er zijn weinig sporen van kruipende mosselen te zien. Er liggen ook een hoop boilies op een plek en dan wordt ik altijd erg alert op actieve vislijnen die ik dan ook graag wil ontwijken, maar ik kom niks tegen.Er zit geen vis bij. Wel zien we op een meter of 7 diepte weer een streng met baarseieren in een tak. Het is ook net WC papier als je het van een afstand ziet.
De temperatuur is hier ook maar 7 Celsius.

Langs de rietkraag gaan we terug en precies op de plek waar ik ze verwacht zit weer een school ruisvoorns. Hun vinnen zijn helder oranje. Er zwemmen ook wat middelmaat baarzen tussen.
Ruisvoorns met baarzen

Er liggen wat (vervellings) resten van Amerikaanse rode rivierkreeften. Een vogelei op een meter of 2 diepte zal weinig kans maken. Ooit heb ik zo'n ei eens opgepakt om het te bekijken en weer los te laten. Toen ik een half uur later weer bij de auto kwam stonken mijn handschoenen drie uren in de wind. Ik kan echter niet zien wat voor ei dat precies is.

Gekroesd fonteinkruid groeit ook welig bij de Noorse stenen en de groene plukken alg komen al flink op. Ik zie alleen nog geen kranswieren opkomen. Het gras komt ook weer op bij de instap. Na een het terughangen van de H136 plaat en kleurmeting zie ik onder mij een schubkarper zwemmen.

Vlokjes zijn er weer.
Vorig jaar vielen mij de eerste cyanobacterie vlokjes mij op tijdens een duik op 23-06-2017, waarbij het water aan het oppervlak toen als iets van 20 graden was. Nu zijn ze echter een maand vroeger. Ze zweven in ieder geval nog, maar ik ben wel benieuwd hoe zich dit ontwikkeld.

Het aantal zonuren Weerstation Schiphol van 1 januari t/m 20 mei
2017 = 650 uren.
2018 = 399 uren.

Hoeveelheid neerslag Weerstation Schiphol van 1 januari t/m 20 mei
2017 = 215,6 mm.
2018 = 203,8 mm.

Bron: http://weergegevens.nl

De grootste afwijking ten opzichte van vorig jaar is het fosfaat gehalte. Vorig jaar was het tussen de 0,2 en 0,4 mg/L en dit jaar is het vanaf week 9 gemiddeld 1,2 Mg/L met een uitschieter naar 1,5 Mg/L rond week 15.
Bron: Onderwaterfauna.nl
Waarom het fosfaat gehalte ineens is gestegen is nog niet bekend.

Cyanobacteriën
26-05-2018 Snorkelen

Tijdens het snorkelen zijn de grote hoeveelheden jonge visjes opgevallen, die ik tijdens het duiken niet heb gezien. Dat maakt snorkelen dan ook weer zo leuk.
Score:
2 brasems zonder paaipukkels.
8 schubkarpers karpers.
1 paling.
Massa's jonge visjes, maar geen idee wat voor soort het is.